جایگزینی پودر اسپیرولینا در جیرۀ غذایی و تأثیر آن در رشد و ترکیب شیمیایی بدن بچه ماهی نورس سفید (Rutilus frisii kutum)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه شیلات، دانشگاه گیلان، دانشکدۀ منابع طبیعی، صومعهسرا، ایران
2 استادیارگروه شیلات، دانشگاه گیلان، دانشکدۀ منابع طبیعی، صومعهسرا، ایران
3 استادیارگروه شیلات، دانشگاه گیلان، دانشکدۀ منابع طبیعی، صومعهسرا، ایران
4 کارشناس ارشد انستیتو بینالمللی ماهیان خاویاری دکتر دادمان، سنگر، رشت، ایران
5 کارشناس ارشد، گروه شیلات، دانشگاه گیلان، دانشکدۀ منابع طبیعی، صومعهسرا، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2014.52420چکیده
این مطالعه به منظور بررسی تغذیۀ بچه ماهی نورس سفید با اسپیرولینای تولید داخل و مقایسة آن با جیرۀ پایه (تجاری) در غذای بچه ماهیهای سفید انجام شد. آزمایش به مدت 90 روز در شرایط کنترلشده صورت گرفت. در این آزمایش از جیرههای حاوی صفر (جیرۀ پایه یا تجاری)، 5/0، 1، 2 و 5 درصد پودر اسپیرولینا به صورت مکمل برای سه گروه از ماهیها در 5 تیمار استفاده شد. 450 قطعه بچه ماهی نورس با میانگین وزن اولیۀ 081/0±475/0 گرم به طور تصادفی بین 15 آکواریوم شیشهای 50 لیتری که با 40 لیتر آب چاه فیلتر شده بود، توزیع شدند. بچه ماهیها در حد سیری در سه نوبت 8 صبح، 12 ظهر و 6 غروب تغذیه شدند. شاخص رشد ماهیهای تغذیهشده با سطوح مختلف پودر اسپیرولینا در مقایسه با تیمار شاهد وضعیت مطلوبی نداشت (05/0>P). استفاده از پودر اسپیرولینا تا 2 درصد اثر مثبت در بقای این ماهیها داشته (05/0>P)، اما در تیمار 5 درصد، بقا کاهش یافته است. در ترکیبات شیمیایی بدن اختلاف معنادار قابل توجهای مشاهده نشد (05/0<P). به طورکلی تیمار 1 (جیرۀ پایه و فاقد اسپیرولینا) با در نظر گرفتن عوامل رشد، عملکرد مطمئنتری را نسبت به سایر تیمارها در جیرۀ بچه ماهی سفید بومی جنوب دریاچه خزر نشان داد.