بررسی ردهشناسی ترتیب سازهها در گویش لری ممسنی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، ایران
2 استادیار زبانشناسی همگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، ایران
3 استادیار زبانشناسی همگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، ایران
doi
10.22124/plid.2021.19503.1530چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی ترتیب و چینش سازهها در گویش لری ممسنی از زبانهای ایرانی جنوب غربی از منظر ردهشناسی براساس الگوی گرینبرگ (۱۹۶۳) و الگوی اصلاحشده درایر (۱۹۹۲) است. دادههای پژوهش بهصورت کمی و کیفی از طریق مصاحبة حضوری با ۴۵ نفر از گویشوران بومی، بدون در نظر گرفتن جنسیت در قالب ۶۵ ساعت گفتار آزاد و ۴۵ پرسشنامه گردآوری شد. تحلیل دادهها نشان داد که لری ممسنی در مقایسه با گروه زبانهای اروپا-آسیا و همچنین در مقایسه با گروه زبانهای جهان، به زبانهای فعلمیانی قوی گرایش بیشتری دارد. اینگونة زبانی با وجود شباهت بسیار در الگوی کلی ترتیب واژه با فارسی معیار درخصوص حروف اضافه و عناصر نحوی و توالی قید حالت و فعل تفاوتهایی با فارسی معیار و سایر دادههای ردهای جهانی دارد. برخی از حروف اضافه در لری ممسنی دارای تکواژگونههای مختلفی هستند که قبل و بعد اسم واقع میشوند. همچنین گروه حرف اضافه و قید حالت قبل و بعد از فعل واقع میشوند که مغایر با فارسی معیار است