واکاوی ادعای تاریخنویسان یونان باستان مبنی بر وجود سنگنوشتهای هخامنشی در آرامگاه کوروش دوم
نویسندگان
1 مدرس
doi
10.22034/aclr.2024.2018274.1097چکیده
یکی از نکات قابل توجه در خصوص آرامگاه کوروش دوم بررسی ادعای تاریخنگاران یونان باستان دربارهی سنگنوشتهای از دوران هخامنشی در آن مکان است. نویسندگانی چون اریستوبولوس و اونسیکریتوس، از همروزگاران اسکندر مقدونی و بعدها استرابو و پلوتارک، در این مورد گزارشهایی ارائه دادهاند. پس از شناسایی آرامگاه کوروش دوم در سدهی 19 میلادی، دانسته شد که هیچ شاهد باستانشناسی برای تأیید ادعاهای آنان وجود ندارد. این تظاد، پژوهندگان غربی و ایرانی سدههای نوزده و بیست میلادی حوزهی تاریخ هخامنشی را نسبت به وجود و حتی کیفیت محتوای آن سنگنوشتهی وادار به واکنش کرد. از آنجاییکه واکنشها عمدتاً به صورت پراکنده بیان شده است، این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، نخست به بحث دربارهی وجود چنین سنگنوشتهای میپردازد. سپس به بررسی ویژگیهای زبانی و محتوای روایتهای تاریخنویسان باستان پرداخته و آنها را با نمونههای موجود در مجموعهی پاسارگاد و دیگر اماکن اداری هخامنشیان تطبیق میدهد. نتیجهی این پژوهش آشکار میسازد که ضمن محتمل دانستن سنگنوشتهای در آرامگاه کوروش دوم، میان عناصر زبانی و ادبیات رایج سنگنوشتههای شاهان هخامنشی و محتوای ارائه شده از سوی تاریخنویسان یونانی تفاوتهایی فاحش یافت میشود، بهگونهای که پذیرش محتوای آن گزارشها را دشوار میسازد.