آشکارسازی ارتباط زمانی - مکانی تغییرات پوشش گیاهی در استان مازندران با عناصر اقلیمی
نویسندگان
1 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه زیستشناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
doi
10.22126/ges.2020.5031.2193چکیده
متغیّرهای اقلیمی و نوسانات آن بهطور چشمگیری روی اکوسیستمهای خشکی و تغییرات آنها اثرگذارند. در پژوهشهای بسیاری از شاخصهای گیاهی برای بررسی ارتباط بین تغییرات اکوسیستمها و پارامترهای اقلیمی استفاده شده است. در نوشتار پیش رو، از آنالیز مکانی و زمانی سیستم اطّلاعات جغرافیایی برای مدلسازی رابطة تغییرات پوشش گیاهی برپایة شاخص پوشش گیاهی بارزسازیشدة سنجندة مادیس و پاسخ آن به دمای سطح زمین و بارش در استان مازندران در بازة زمانی 2000 تا 2016 استفاده شد. پارامتر دمای سطح زمین از اطّلاعات ماهوارة مادیس و پارامتر بارش با استفاده از اطّلاعات ایستگاههای هواشناسی منطقه بهدست آمد. آنالیزهای همبستگی و رگرسیون خطّی برای بررسی رابطة زمانی - مکانی شاخص پوشش گیاهی و دو پارامتر اقلیمی انجام گرفت. نتایج بیانگر آن بود که طی دورة مورد بررسی، متوسّط شاخص سبزینگی استان روند افزایشی در طول داشته است؛ درحالی که عرصههای جنگلی استان روند کاهشی را طی دورة مورد پژوهش نشان دادهاند. نتایج بررسیهای میدانی این تناقض را با افزایش در شالیزارهای منطقه نشان میداد. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که همبستگی مکانی معنیداری بین دینامیک پوشش گیاهی با دمای سطح زمین وجود داشته که در ماههای زمستان، این ارتباط معنیدار و مستقیم و در تابستان معکوس بوده است. آنالیز تحلیل انطباقی نشان داد که درطول ماههای زمستان، توزیع مکانی پیکسلهای با بیشترین مقدار شاخص پوشش گیاهی با پیکسلهای با حداکثر دما (20 تا 27 درجة سانتیگراد) مطابقت داشته، درحالی که در طول ژوئن تا سپتامبر، حداکثر مقادیر پوشش گیاهی مربوط به مناطقی بود که دمای کمتر از 25 درجه داشته است؛ امّا همبستگی پوشش گیاهی با بارش بهصورت فضایی با تأخیری دوماهه در فصل بهار به پیک میرسد.