بررسی کیفیت کود صنایع کمپوست بابل (مازندران)، آق قلا(گلستان) و رشت (گیلان) و مقایسه با استانداردها

نویسندگان

1 گروه مهندسی بهداشت محیط _ دانشکده بهداشت ساری_ دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی مازندران _ ساری_ ایران

2 گروه مهندسی بهداشت محیط - دانشکده بهداشت ساری- دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی مازندران- ساری- ایران

3 گروه آمار زیستی ، دانشکده بهداشت ساری، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران، ساری، ایران

doi
10.22038/jreh.2020.37380.1268
چکیده

چکیدهزمینه و هدف: بخش اعظم پسماند­های شهری کشورمان را مواد فسادپذیر تشکیل می­دهد. کمپوست، بهترین گزینه جهت مدیریت این جزء پسماند می­باشد. به همین دلیل تعداد زیادی صنایع کمپوست در کشور احداث شده است. کود کمپوست تولیدی باید مطابق استانداردها باشد تا قابلیت استفاده جهت اصلاح و بهبود کیفیت خاک را داشته باشد؛ لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی کود کمپوست تولیدی صنایع مستقر در استان‌های مازندران، گلستان و گیلان و مقایسه آنها با استاندارها انجام شد.مواد و روش­ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، عملیات نمونه‌برداری و آنالیز پارامترهای فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی ماهیانه یک‌بار در طی 3 ماه فصل بهار انجام شد تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS، ورژن 16 انجام شد.یافته­ها: بر اساس نتایج، میانگین pH، قطر ذرات، فسفر، درصد مواد خارجی و فلزات سنگین در کمپوست‌های این شهرها پایین‌تر از حد مجاز استاندارد ایران، سازمان جهانی بهداشت و نظریه گوتاس بود. از نظر رطوبت و نسبت کربن به ازت، مطابق کمپوست درجه 2 بود. از نظر درصد کربن، مواد آلی و ازت در محدوده‌ کمپوست درجه 1 استاندارد ایران و نظریه گوتاس و قابل قبول بود. از نظر کلیفرم‌های مدفوعی و سالمونلا در کلاس A و از نظر تخم انگل در کلاس B قرار داشت.نتیجه‌گیری:کیفیت کمپوست تولیدی در رده درجه 2 است، لذا جهت دستیابی به کمپوست درجه 1 نیاز است اقداماتی نظیر جداسازی در مبدأ و بهره‌برداری اصولی‌تر از فرآیند کودسازی به‌عمل آید.نوع مقاله: پژوهشی