کیومرث و دیو اَرزور

نویسندگان

1 عضو هیات علمی و دانشیار/ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

doi
10.22034/aclr.2023.2010400.1081
چکیده

در برخی از نوشته‌های فارسی میانه به داستانی درباره کیومرث اشاره شده است که هم در متون کهن‌تر مانند متون اوستایی نشانی از آن نیست و هم در حماسه‌نامه‌های فارسی و عربی اثر آن را به‌سختی می‌توان پی گرفت. این داستان به کشته شدن دیوی به نام ارزور به دست کیومرث اشاره می‌کند که جزو مهم‌ترین کارهای کیومرث در روز خرداد و ماه فروردین (ششم فروردین) برشمرده می‌شود. همچنین در اوستا ارزور نام کوهی است که محل گردهم‌آیی دیوان است و در نوشته‌های پهلوی مانند بندهش، شایست‌نشایست و روایت پهلوی هم از آن به عنوان درِ دوزخ و گذرگاه اهریمن و دیوان یاد شده است. در این مقاله تلاش می‌شود با جستجوی نام ارزور در متون اوستایی و سپس فارسی میانه و بعد از آن در داستان کیومرث و نبردهای او با اهریمن و دیوان در شاهنامه و آثارالباقیه ارتباط بین کوه ارزور، درِ دوزخ و دیو ارزور توضیح داده شود و تا حد ممکن جزئیات داستان کیومرث و دیو ارزور در متون پهلوی و فارسی روشن و نکات مبهم آن در روایت شاهنامه بازسازی و شرح داده شود. به نظر نگارنده داستان شاهنامه را با توجه به منابع پهلوی و روایت ابوریحان بیرونی چنین می‌توان بازسازی کرد: کیومرث، دیو خرزور/ ارزور پسر اهریمن را می‌کشد؛ پس از آن اهریمن، خرزوران (= پسر خرزور) را به جنگ با کیومرث می‌فرستد و سیامک در این مبارزه کشته می‌شود. در نهایت هوشنگ پسر سیامک انتقام پدر را از خرزوران می‌گیرد و او را می‌کشد.