بررسی تأثیر تیمارهای آب لبشور تهیهشده به روشهای مختلف در شاخصهای رشد و کیفی مراحل لاروی میگوی بزرگ آب شیرین (Macrobrachium rosenbergii)
نویسندگان
1 استاد گروه مهندسی شیلات دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 فارغالتحصیل دورة دکتری رشتة مهندسی شیلات دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 کارشناس ارشد آبزیپروری بخش توسعة علوم شیلات دانشکدة کشاورزی دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی، امریکا
4 استاد بخش آبزیپروری آبزیان گرمابی دانشکدة زیستشناسی دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی، امریکا
5 دانشگاه جامع علمی کاربردی سرپل زهاب، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2014.51649چکیده
این تحقیق با هدف بررسی تأثیرات آب لبشور تهیهشده به روشهای مختلف در شاخصهای رشد و کیفی مراحل لاروی میگوی بزرگ آب شیرین انجام شد. برای این مطالعه، چهار تیمار آب لبشور با شوری 12 گرم در لیتر شامل آب رقیقشدة دریا، آب لبشور تهیهشده با نمک کریستالة دریا، آب لبشور مصنوعی با ترکیبات فرمول نیو و آب لبشور تهیهشده با آب شرب شهری و نمک طعام استفاده شد. شاخصهای رشد و کیفیت لاروی شامل شاخص مرحلة تکوینی لارو (LSI)، شاخص وضعیت لارو (LCI)، وزن خشک لارو، طول دورة لاروی، میزان تحمل استرس فرمالین (LC50-24 h) و درصد بازماندگی لاروها در تیمارهای مختلف با هم مقایسه شدند. نتایج نشان داد که در منابع آب لبشور که دارای توازن غلظت کلسیم و منیزیم نسبت به همدیگرند، لاروها رشد و کیفیت بهتری نشان دادند (05/0˂P). از طرف دیگر، غلظت یون پتاسیم در بین مراحل زوآ و مایسیس در رشد لاروی اهمیت بسیاری دارد و بالابودن شاخص رشد لاروی در روز دهم در آب لبشور با ترکیب مصنوعی نیو به علت غلظت مناسب پتاسیم در آن است. نتایج نشان داد که آب لبشور تهیهشده از آب دریا بهترین گزینه برای استفاده در مراکز تکثیر و تولید لارو میگوی بزرگ آب شیرین است و بازدهی آب لبشور با ترکیب مصنوعی نیو تفاوت معنیداری را با آب لبشور رقیقشده با آب دریا و آب لبشور نمک کریستالة دریا دارد. با توجه به هزینة حمل و نقل آب دریا به مراکز تکثیر برای تولید آب لبشور، تولید آب لبشور تهیهشده با نمک کریستالة دریا در دورة لاروی میگوی بزرگ آب شیرین در مراکز تفریخگاه پیشنهاد میشود.
