گزینش واژگانی، رهیافتی به تحلیل شخصیّت قیصر امین پور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران
2 استاد زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه مازندران
doi
10.22124/plid.2020.10638.1282چکیده
هر واژه با تکیه بر دو اصل گزینش و ترکیب، مشخصههای معنایی-زبانی و کنشهای مفهومی-شناختی ویژهای مییابد و خواننده با شناخت واژهها علاوهبر دریافت متن، شاعر را نیز میشناسد. در مقالة حاضر مشخصههای معنایی-زبانی و کنشهای مفهومی-شناختی واژهها در اشعار قیصر امینپور بهعنوان یکی از نمودهای شخصیّتی با تکیه بر جدول تیپهای پنجگانة دانیل ناتل بررسی شد و براساس نتایچ تحقیق، شخصیّت قیصر در اشعارش چند بُعدی است. او در تنفس صبح به سبب ویژگیهایی چون زودجوشی، پرشوری، هیجانی، شخصیّت برونگرا دارد. در آینههای ناگهان به خاطر کمالگرایی، سازمانیافتگی ذهنی، هدفمندی و واکنشهای اجتماعی، شخصیّت دوراندیش دارد. در گلها همه آفتابگردانند، خلاقیت، تخیّل قوی، اعتقاد به ماوراءالطبیعه، علاقهمندی به گرایشهای عرفانی و هنری او را واجد شخصیّت گشودهذهن کرده و ویژگیهای بیزاری از رنجهای اجتماعی، عشقورزی و مهربانی، شکیبایی، شیفتگی به فضایل اخلاقی در دستور زبان عشق، شخصیّت او را درونگرا و سازگار نمودهاست.