بررسی نقش‌مایه‌های جانوری و گیاهی موجود بر سکه‌‎های پادشاهان نخستین ساسانی (از اردشیر اول تا هرمزد دوم)

نویسندگان

1 عضو هیات علمی، گروه زبانهای باستانی و متون کهن، پژوهشکده زبانشناسی کتیبه ها و متون، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری

2 عضو هیات علمی و مدیر گروه زبانهای باستانی و متون کهن، پژوهشکده زبانشناسی، کتیبه ها و متون، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری

doi
10.22034/aclr.2023.2009633.1077
چکیده

نقش‌‎مایه‌ها‎ی حک شده بر سکه‎های ساسانی حاوی مضامینی هستند که بیانگر فرهنگ، هنر و باورهای رایج درآن دوره‎ است. این نقش‎‌مایه‌ها که نمادهای ایزدان باستانی ایران یا برآمده از باور های اساطیری- دینی و هنری آن دوره هستند، به دنبال یک رخ‎داد سیاسی، به صورت کاملا" نمادین، بر تاج های پادشاهان ساسانی ظاهر شده‎اند. هدف از این پژوهش بررسی نقوش جانوری و گیاهی بر سکه‎های نخستین پادشاهان ساسانی و مطالعه و تفسیر نمادین این نقوش است.برخی از پرسش‎های مرتبط با این پژوهش به شرح ذیل است: تصویرپردازی‎های اساطیری گیاهی و حیوانی در سکه‎های نخستین شاهان ساسانی چه جایگاهی در باورهای دینی این دوره داشته اند و ارتباط نمادین این نقوش با ایزدان باستانی چیست؟ با بررسی این نقوش می‌توان نتیجه گرفت که تحولاتی که در تصویر‎پردازی سکه‌های ساسانی به‌وجود آمده‎اند ناشی از رویدادهای سیاسی-تاریخی آن دوره‌اند. تصویرپردازی‌های حیوانی نیز که در واقع مظاهری از ایزدان زرتشتی چون ورثرغنه، آناهیتا و ... بودند، از زمان بهرام دوم به بعد بر تاج‎های شاهان ساسانی نمایان و به یکی از خط‌مشی‌های اصلی هنر ساسانی تبدیل شدند. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و بر اساس مطالعات کتابخانه‎ای و میدانی انجام شده است.

کلیدواژه‌ها