تناوب مفعول- موضوع حرف اضافهای در زبان فارسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه اصفهان
2 دانشیار زبانشناسی همگانی، دانشگاه اصفهان
3 استادیار زبانشناسی همگانی، دانشگاه اصفهان
doi
10.22124/plid.2019.11363.1311چکیده
به بازنماییهای متفاوت مفعول به عنوان یک موضوع فعلی «تناوب مفعولی» گفته میشود. تناوب مفعولی مطالعهشده در این مقاله رابطۀ بین دو ساخت نحوی از یک فعل است که در آن مشارک دوم در یک ساخت در نقش مفعول مستقیم و ساخت دیگر در نقش موضوع حرف اضافهای ظهور مییابد. افعال زیادی در زبان فارسی دارای این نوع تناوب هستند که از بارزترین آنها فعلهای مصرفی، ادراکی، اشتیاقی و تماسی است. در این جستار به توصیف تناوب مفعولی در ساخت این فعلها از دیدگاه دستور نقش و ارجاع میپردازیم و عوامل معنایی مؤثر بر این تناوب را تبیین میکنیم. دادههای مرتبط از پیکرۀ وابستگی نحوی زبان فارسی، مکالمات گونۀ گفتاری فارسی معیار و متن سخنرانیها یا برنامههای تلویزیونی استخراج شده و در چارچوب این نظریه بررسی میشود. این مطالعه نشان میدهد که ساخت تناوب مفعولی در زبان فارسی انتخاب بین یک موضوع فرانقش و یک موضوع غیرفرانقش است و به نمود فعل و (نا)مشخص بودن مشارک دوم بستگی دارد.