مقایسه عملکرد رشد و بازماندگی لارو تاسماهی سیبری (Acipenser baerii) و استرلیاد (Acipenser ruthenus) در مرحله تغذیه فعال تا انگشت قد

نویسندگان

1 دانش آموخته مرکز آموزش علوم و صنایع شیلاتی کشاورزی میرزاکوچک خان، گیلان، ایران

2 مربی پ‍‍ژوهشی موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، ایران

3 مربی آموزشی مرکز آموزش علوم و صنایع شیلاتی کشاورزی میرزاکوچک‌خان گیلان، ایران

4 دکتری تخصصی (PhD.) موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، ایران

doi
10.22059/jfisheries.2014.50352
چکیده

این مطالعه به منظور مقایسه و بررسی وضعیت رشد و بازماندگی بچه تاسماهی استرلیاد و سیبری از مرحله تغذیه فعال تا مرحله انگشت قد در مخازن فایبرگلاس انجام شد. بدین منظور تعداد 4000 قطعه لارو از هرگونه در مرحله تغذیه فعال (در دو مخزن فایبرگلاسm32/3 به تعداد 2000 قطعه) در شرایط یکسان پرورشی از نظر شرایط فیزیکوشیمایی و حجم آب، ذخیره سازی شدند. ضریب تبدیل غذایی (FCR) در دوره پرورش برای هر دو گونه بطور میانگین30/0±07/3 بدست آمد که فاقد اختلاف معنی دار بود (05/0P>). بر اساس نتایج حاصل، وزن لاروهای استر­لیاد و سیبری بترتیب از میانگین وزنی82/0 ± 8/21 و 06/2 ± 7/23 میلی­گرم در ابتدای آزمون به وزن نهایی 35/0± 3 و 19/0± 8/2 گرم پس از 76 روز رسید. میزان نرخ رشد ویژه ((SGR در تاسماهی استرلیاد و سیبری بترتیب 02/0 ± 77/2 و 02/0 ± 72/2 درصد بود که اختلاف معنی­داری مشاهده نشد (05/0P>). اما میزان بازماندگی در تاسماهی سیبری و استرلیاد بترتیب 15/0± 5/32 و 16/0± 5/45 درصد بود که از نظر آماری دارای اختلاف معنی­داری بود (05/0P>). با توجه به نتایج حاصل، ضریب رشد و بازماندگی در تاسماهی استرلیاد از وضعیت مطلوبتری نسبت به تاسماهی سیبری در مخازن فایبر­گلاس برخوردار بود.