یافته‌هایی تازه از زندگی و آثار ملّا میرقاری گیلانی براساس نسخه‌های خطّی آثار وی و دیگران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین

2 استادیار زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین

3 استادیار زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین

doi
10.22124/plid.2019.11466.1329
چکیده

شناخت چهره­های فرهنگی و ارج نهادن به آنها، ارج نهادن به فرهنگ و دانش است. یکی از دانشی­مردان گمنام تاریخ ایران ملّا میرقاری گیلانی است. وی در دورۀ صفوی می­زیست و ظاهراً در روزگار خود نیز «قدر ندید و بر صدر ننشست». با جست­وجو در آثار پیشینیان، با چهره­ای دوگانه از ملّا میرقاری گیلانی مواجه می­شویم. برخی او را از خاندان بلیانی می­دانند و عدّه­ای نیز قائل به چنین انتسابی نیستند. بعضی معتقدند که او پدرِ زنِ تقی‌الدّین محمّد اوحدی بلیانی (۹۷۳ -۱۰۴۲ق)، صاحب عرفات­العاشقین است.­ وی صاحب چهل و دو اثر در موضوعات مختلف مانندِ قرائت قرآن، ترسّل و نامه­نگاری، لغت، نجوم و ... است. برخی آثار وی به صورت نسخۀ خطّی در کتابخانه­ها نگه­داری می­گردد. در این مقاله تلاش می­کنیم نخست اشتباه­های برخی پژوهندگان در­بارۀ تاریخ ولادت و وفات ملّا میرقاری گیلانی، درهم­آمیختگی دو چهرۀ همنام، تاریخ تألیف آثار وی و ... را برطرف سازیم و سپس بر پایۀ آثار وی - که جملگی نسخه­های خطّی هستند، جز انیس­العاقلین- به نگارش زندگی­نامه­ دیگری برای وی دست یازیم.