یافتههایی تازه از زندگی و آثار ملّا میرقاری گیلانی براساس نسخههای خطّی آثار وی و دیگران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین
2 استادیار زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین
3 استادیار زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین
doi
10.22124/plid.2019.11466.1329چکیده
شناخت چهرههای فرهنگی و ارج نهادن به آنها، ارج نهادن به فرهنگ و دانش است. یکی از دانشیمردان گمنام تاریخ ایران ملّا میرقاری گیلانی است. وی در دورۀ صفوی میزیست و ظاهراً در روزگار خود نیز «قدر ندید و بر صدر ننشست». با جستوجو در آثار پیشینیان، با چهرهای دوگانه از ملّا میرقاری گیلانی مواجه میشویم. برخی او را از خاندان بلیانی میدانند و عدّهای نیز قائل به چنین انتسابی نیستند. بعضی معتقدند که او پدرِ زنِ تقیالدّین محمّد اوحدی بلیانی (۹۷۳ -۱۰۴۲ق)، صاحب عرفاتالعاشقین است. وی صاحب چهل و دو اثر در موضوعات مختلف مانندِ قرائت قرآن، ترسّل و نامهنگاری، لغت، نجوم و ... است. برخی آثار وی به صورت نسخۀ خطّی در کتابخانهها نگهداری میگردد. در این مقاله تلاش میکنیم نخست اشتباههای برخی پژوهندگان دربارۀ تاریخ ولادت و وفات ملّا میرقاری گیلانی، درهمآمیختگی دو چهرۀ همنام، تاریخ تألیف آثار وی و ... را برطرف سازیم و سپس بر پایۀ آثار وی - که جملگی نسخههای خطّی هستند، جز انیسالعاقلین- به نگارش زندگینامه دیگری برای وی دست یازیم.