گفتمان شیعی در منظومه علینامه
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران ، ali.golriz@yahoo.com
doi
چکیده
علینامه یکی از حماسههای دینی ـ تاریخیِ نادر قرن پنجم هجری، است که محتوای آن بیان حوادث و رویدادهای تاریخی از خلافت امام علی(ع) تا پایان نبرد صفین است. مطالعهی این اثر نشان میدهد که سرایندهی آن، علاوه بر گزارش این رویدادها در پی برجسته نمودن باورها و اعتقادات شیعیان میباشد. این موضوع با در نظر گرفتن جدال شیعیان و اهل سنّت در قرن پنجم، ما را به این پرسش اساسی رهنمون میکند که آیا منظومهی علینامه تنها به بیان حوادث و رویدادهای صدر اسلام اکتفا میکند، یا در پس روایت خود، به اثبات حقانیّت امام علی(ع) و باورهای شیعی نیز چشم داشته است؟ مدعای ما این است که منظومهی علینامه، سعی دارد با توجه به شرایط و زمینههای فرهنگی و اجتماعی قرن پنجم، همزمان با بیان حوادث جمل و صفین، به طرد دیدگاههای اهل سنّت پرداخته و مفاهیم شیعی را برجسته سازد. این مقاله، براساس نظریهی تحلیل گفتمان لاکلا و موفه فراهم آمده است.