تحلیل و اولویّت بندی شاخص های استراتژی توسعه شهری در محلاّت منطقه هشت شهر شیراز
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22126/ges.2019.1060چکیده
رویکرد استراتژی توسعه شهری بهمثابة برنامهای استراتژیک و در پاسخ به ناکارآمدی مدیریتی و کاهش کیفیّت زندگی شهرها از سال 1999 با هدف کاهش فقر، توسعه پایدار و ارتقای مشارکت و ایجاد حکمروایی خوب شهری مطرح شد. در این میان یکی از محورهای استراتژی توسعه شهری، رویکرد محلّهمحوری و توجّه به محلاّت شهری بوده است. از اینرو، پژوهش حاضر به اولویّتبندی محلاّت (درب شازده، بازار مرغ، سنگسیاه و سردزک) منطقة هشت شهر شیراز براساس اصول چهارگانة استراتژی توسعة شهری (حکمروایی خوب شهری، بانکیبودن، زیستپذیری و رقابتیبودن) پرداخته است. دادههای مورد نیاز پژوهش از راه مطالعات کتابخانهای و تکمیل پرسشنامه گردآوری شده است. جامعة آماری پژوهش پیش رو را شهروندان چهار محلّه از محلاّت منطقة هشت شهر شیراز (24871 = N) تشکیل داده است که با استفاده از فرمول کوکران 318 نفر انتخاب و پرسشنامة متناسب با جمعیّت هر محلّه بهصورت تصادفی ساده در سطح محلاّت توزیع و تکمیل شد. بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار اس.پی.اس.اس و آزمون آماری تی تکنمونهای و برای سطحبندی محلاّت از مدل رال اسپیای بهره گرفته شده است. نتایج حاصل از آزمون تی تکنمونهای بیانگر آن است که میانگینهای کلّی شاخصهای استراتژی توسعة شهری در سطح محلاّت مزبور در سطح نامطلوبی بهسر میبرد؛ همچنین یافتههای مدل یادشده نشاندهندة آن است که از مجموع محلاّت مورد مطالعه، محلاّت سردزک و درب شازده، بهترتیب با کسب رتبة اوّل و دوّم و با امتیاز نهایی 5109/0 و 4634/0 در سطح تا حدّی برخوردار و محلاّت بازار مرغ و سنگسیاه بهترتیب با امتیاز نهایی 1638/0 و 0052/0 در سطح بسیار محروم قرار دارند.