بررسی واژه‌سازی واژه‌های مرکب وابسته در زبان اوستایی؛ بررسی متن مهریشت

نویسندگان

1 دانشکده ادبیات دانشگاه شهید باهنر کرمان

doi
چکیده

واژه­‌ها معرف زبان­‌های گوناگون هستند و با از بین رفتن و کم شدن آن­ها زبان­‌ها نابود می­‌شوند؛ واژه­‌ها در اصل از عملکرد واژه‌­سازی ساخته می‌­شوند، مقصود از واژه­‌سازی، سازوکاری فعال است که به صورت تکرارشونده بر تعداد واژه­‌های زبان می­‌افزاید و به روش‌­های مختلفی واژه­‌های زبان را تولید می­‌کند. به بیانی دیگر، به ترکیب تکواژها و ساختن واژگان جدید، واژه­‌سازی گویند زبان­‌های ایرانی باستان، به­ ویژه اوستایی، در زمینة واژه‌­سازی بسیار غنی و متنوع بوده ­است. مهریشت از یشت­‌های مهم و کهن است که تمام ویژگی­‌های خاص یشت­‌ها را حفظ کرده و دومین یشت بلند اوستا است و به دلیل دارا بودن دایرة واژگانی متنوع و وسیع، برای شناخت و ارزیابی این زبان ارزنده­ است. مطالعة دایرة واژگانی وسیع و ارزنده می­‌تواند ذهن را برای ساخت واژگان نو در فارسی امروز، روشن‌تر کند. در این مقاله نخست به شرح مختصر انواع روش­‌های واژه­‌سازی در زبان اوستایی پرداخته وسپس واژه­‌سازی مرکب توضیح داده می‌شود و در نهایت واژگان مرکب متن مهریشت اوستا مورد بررسی قرار می‌گیرند.