تطبیق روایتی از تلمود بابلی با ارداویرافنامه
نویسندگان
1 فارغ التحصیل رشته فرهنگ و زبانهای باستانی ( ادیان و فرهنگها) از دانشگاه کنکوردیا، کانادا.
doi
چکیده
در سالهای اخیر حوزه مطالعاتی نوینی در میان تلمودپژوهان پدید آمده است که روایتهای تلمودی را در بستر متون ایرانی (به ویژه متون فارسی میانه) بررسی مینماید. این شیوة پژوهش منجر به پدید آمدن یک شاخة مطالعاتی ویژه به نام مطالعات ایرانی-تلمودی[1] شده است. در این میان البته جای ایرانشناسان بسیار خالی است، ایرانشناسانی که میتوانند با دیدگاهی متفاوت از تلمودپژوهانِ عموماً یهودی غربی وارد این حوزه شوند. در همین راستا این مقاله به بررسی تطبیقی یک روایت از تلمود بابلی یعنی رساله گیتین 56ب و 57 الف با ارداویرافنامه میپردازد. رویکرد این مقاله برخلاف رویکرد عمومی موجود میان پژوهشگران مطالعات ایرانی-تلمودی -که بررسی روایتهای تلمودی در بستر فارسی میانه است- بررسی احتمال تأثیر گرفتن ارداویرافنامه از روایت تلمودی مورد اشاره است. بیگمان جا دارد که پژوهشگران حوزه مطالعات ایرانی-تلمودی به این روش نوین نیز روی آورده و به تاثیر روایتهای تلمودی -و یا به طور عام یهودی- بر متون فارسی میانه دوران ساسانی نیز بپردازند.