پیشینۀ نمایش در ایران با تمرکز بر یسن 29 اوستا و شباهتهای آن به تعزیه
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
در توضیحات و معرفی یسن 29 اوستا که یکی از مهمترین و پیچیدهترین بخشهای گاهان به شمار میآید اشاراتی از سوی اوستاشناسان به نمایشی بودن این متن شده است اما درمورد ویژگیهای نمایشی متن و این که به طور دقیق بر چه اساس این نظریه مطرح میشود یا با کدام نوع از گونهها و سبکهای نمایشی مطابقت میکند، تحقیق و توضیحات مفصلی وجود ندارد. آنچه مسلم است اینست که متن با توجه به موضوع و درونمایۀ آن نوعی تعزیه به شمار میآید که در این پژوهش سعی شده با پیگیری تعاریف نمایش به طور کلی و مروری بر پیشینۀ آن در ایران، ابتدا به احتمال وجود نمایشهای آیینی از این دست در آن روزگار کهن پرداخته شود و سپس با بررسی تعزیه و ریشههای آن در فرهنگ، اسطوره و نمایشهای آیینی ایران باستان و همچنین بررسی ویژگیهای تعزیه در یسن 29 اوستا آن را نه تنها به عنوان یک متن دینی بلکه به عنوان یک نمایشنامۀ آیینی و دستمایهای برای اجرای نوع خاصی از تعزیه متناسب با آنچه در آن روزگار مرسوم بوده است، بپذیریم.