تکرار در گویش تالشی
نویسندگان
1 استادیار زبانشناسی همگانی، دانشگاه پیام نور رشت
doi
10.22124/plid.2017.2815چکیده
فرایند تکرار نوعی واژهسازی است که در آن عنصری به پایه اضافه میشود، این عنصر که جزءِ مکرر نامیده میشود، گاه خود پایه و گاهی بخشی از آن است که در چپ، راست و یا میان پایه تکرار میشود. هدف از پژوهش حاضر بررسی انواع تکرار براساس نظر کافمن (2015) در تالشی است. همچنین به بررسی کاربرد دستوری و معنایی انواع تکرار و تحلیل آوایی هجاهای شرکتکننده در این فرایند در واژههای مکرر تالشی جنوبی پرداختهایم. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است و دادههای پژوهش به دو صورت اسنادی و میدانی گردآوری شدهاند. نتایج نشان داده است که انواع تکرار، غیر از دوگانسازی اسم و تکرار shm (افزودن shm به ابتدای واژههای مکرر) در تالشی به کار میرود. همچنین از انواع کاربردها و تحلیل معنایی عنوانشدة کافمن؛ شدت، افزایش و تقویت؛ کثرت و جامعیت در تالشی کاربرد بیشتری دارند. بررسی آواهای این گویش نیز نشان داد که در کلمات تکهجایی، ساخت هجایی CVC از بالاترین بسامد و در کلمات دوهجایی ساخت هجایی CV-CV و نیز CV-CVC از پُررخدادترین ساختهای شرکتکننده در فرایند تکرار بودهاند.