تکرار در گویش تالشی

نویسندگان

1 استادیار زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه پیام نور رشت

doi
10.22124/plid.2017.2815
چکیده

فرایند تکرار نوعی واژه‌سازی است که در آن عنصری به پایه اضافه می‌شود، این عنصر که جزءِ مکرر نامیده می‌شود، گاه خود پایه و گاهی بخشی از آن است که در چپ، راست و یا میان پایه تکرار می‌شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی انواع تکرار براساس نظر کافمن (2015) در تالشی است. همچنین به بررسی کاربرد دستوری و معنایی انواع تکرار و تحلیل آوایی هجاهای شرکت­کننده در این فرایند در واژه‎های مکرر تالشی جنوبی پرداخته‌ایم. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است و داده‌های پژوهش به دو صورت اسنادی و میدانی گردآوری شده‎‌اند. نتایج نشان داده­ است که انواع تکرار، غیر از دوگان­سازی اسم و تکرار shm (افزودن shm به ابتدای واژه‎های مکرر) در تالشی به کار می‎رود. همچنین از انواع کاربردها و تحلیل معنایی عنوان­شدة کافمن؛ شدت، افزایش و تقویت؛ کثرت و جامعیت در تالشی کاربرد بیشتری دارند. بررسی آواهای این گویش نیز نشان داد که در کلمات تک‌هجایی، ساخت هجایی CVC از بالاترین بسامد و در کلمات دوهجایی ساخت هجایی CV-CV و نیز CV-CVC از پُررخدادترین ساخت‌های شرکت­کننده در فرایند تکرار بوده‎اند.