معرفتبخشی رؤیا در اندیشة مزدایی
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه خوارزمی
2 گروه معارف اسلامی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
توجه به اهمیت رؤیا ریشه در تاریخ بلند بشر دارد و از منابع مسلم معرفتی در ادیان است. موضوع و پرسش این نوشته آن است که رؤیا چه نقش و جایگاهی در اندیشۀ مزدیسنایی داشته است. تحقیق نشان میدهد که از کهنترین ادیانی که از رؤیا در متون دینی آن یاد میشود و به اهمیت آن در اثبات آموزههای دینی اشاره میشود، متون دینی زردشت است. رؤیاهای متعددی در متون مزدیسنایی ذکر شده است که نشان از آن دارد که این دین الهی همچون همة ادیان بزرگ به رؤیا توجه داشته و بر اساس آن مسائل مهمی همچون حقانیت پیامبر آیین زردشت را بنا میگذاشتند. این توجه به رؤیا که در فلسفههای الهی و متون عرفانی ادامه مییابد، لزوم توجه به آن واقعة مهم بشری را تذکر میدهد. بیتوجهی به رؤیا از سوی محققان تاریخ ادیان و متخصصان متون دینی، اجحافی است که در باب این منبع معرفتی صورت میگیرد. در دورة معاصر تحقیق در باب رؤیا به بعضی از رشتههای علمی واگذار شده که کاملاً آن را از محتوای معرفت ماوراءیی تهی کرده و به فعالیتهای روانی و عصبی فروکاستهاند. رجوع به اهمیت رؤیا در متون دینی قدمی است برای بازگشت به تأمل جدی در باب این کشف عرفانی و منبع معرفتی الهامی.