معرفت‌بخشی رؤیا در اندیشة مزدایی

نویسندگان

1 استادیار گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه خوارزمی

2 گروه معارف اسلامی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه خوارزمی

doi
چکیده

توجه به اهمیت رؤیا ریشه در تاریخ بلند بشر دارد و از منابع مسلم معرفتی در ادیان است. موضوع و پرسش این نوشته آن است که رؤیا چه نقش و جایگاهی در اندیشۀ مزدیسنایی داشته است. تحقیق نشان می‌دهد که از کهن‌ترین ادیانی که از رؤیا در متون دینی آن یاد می­شود و به اهمیت آن در اثبات آموزه­های دینی اشاره می­شود، متون دینی زردشت است. رؤیاهای متعددی در متون مزدیسنایی ذکر شده است که نشان از آن دارد که این دین الهی همچون همة ادیان بزرگ به رؤیا توجه داشته و بر اساس آن مسائل مهمی همچون حقانیت پیامبر آیین زردشت را بنا می­گذاشتند. این توجه به رؤیا که در فلسفه­های الهی و متون عرفانی ادامه می­یابد، لزوم توجه به آن واقعة مهم بشری را تذکر می­دهد. بی‌توجهی به رؤیا از سوی محققان تاریخ ادیان و متخصصان متون دینی، اجحافی است که در باب این منبع معرفتی صورت می­گیرد. در دورة معاصر تحقیق در باب رؤیا به بعضی از رشته­های علمی واگذار شده که کاملاً آن را از محتوای معرفت ماوراءیی تهی کرده و به فعالیت­های روانی و عصبی فروکاسته­اند. رجوع به اهمیت رؤیا در متون دینی قدمی است برای بازگشت به تأمل جدی در باب این کشف عرفانی و منبع معرفتی الهامی.