بررسی گفتماننماهای تأکیدی در زبان فارسی با تکیه بر سه فیلم تلوزیونی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه بوعلی سینای همدان
2 استادیار زبانشناسی دانشگاه بوعلی سینای همدان
doi
10.22124/plid.2017.2475چکیده
گفتماننماها از عناصر مهم نظام زبان، بهویژه زبان محاوره و غیررسمیاند. امروزه، مطالعۀ گفتماننماها از مباحث مهم و جدید در زبانشناسی است. از اینرو، کلام بدون این عناصر صراحت کافی ندارد و ناقص و نامفهوم مینماید. این واحدهای زبانی، نقشهای متفاوتی در نظام زبان ایفا میکنند که نقش تأکیدی یکی از آنهاست. با استفاده از گفتماننماها، گوینده بر بخش خاصی از گفتمان و گاه بر کل آن تأکید میکند. البته، تأکید مسألة پیچیدهای در نظام زبان است که از ابزارهای متفاوتی در بیان آن استفاده میشود. گفتماننماها یکی از این ابزارها هستند. در پژوهش حاضر، بر بنیاد رویکرد نقشگرایی و در حوزۀ کاربردشناسی، طبق الگوی دولایهای برینتون، به بررسی کیفی و کمّی گفتماننماهایی که ایفاکنندۀ نقش تأکیدی هستند پرداختهایم. به همین منظور، پیکرهای گفتاری متشکل از سه فیلم تلوزیونی؛ «پنج تا پنج»، «یه بلیط شانس» و «عموجان هیتلر» برگزیده شدهاست.