آنالیز و تحلیل رادیو‌داروی FDG تزریق شده به بافت سرطانی با افزایش کسر مولی اکسیژن-18 با استفاده از MCNP

نویسندگان

1 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی نفت و شیمی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه مهندسی هسته‌ای، دانشکده مهندسی هسته‌ای، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی نفت و شیمی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22052/rsm.2025.256264.1090
چکیده

دستگاه PET Scan یا برش‌نگاری با نشر پوزیترون با استفاده از روش غیر تهاجمی، تصویری سه بعدی بر اساس میزان نشر پوزیترون از بافت حاوی رادیو‌دارو تشکیل می‌دهد. این دستگاه به داروهایی مانند فلوئورین دئوکسی گلوکز (FDG) نیاز دارد، که تولید آن مستلزم جداسازی ایزوتوپ‌های فلوئور-18 و اکسیژن-18 با غنای بالا است. FDG متداول‌ترین داروی PET در حلال سالین تولید می‌شود و در یک ویال شیشه‌ای ذخیره شده و به شکل داخل وریدی تزریق می‌گردد. استفاده از ستون‌های تقطیر برودتی به عنوان روش صنعتی، مناسب برای تولید اکسیژن غنی می‌باشد. در این پژوهش از دو غنای 95 و 99 درصد اکسیژن-18 و فانتوم ORNL در کد هسته‌ای MCNP6 استفاده گردید. کبد به عنوان بافت سرطانی انتخاب گردید، با استفاده از تالی شماره 6 مقدار Mev/gram رسیده بر بافت محاسبه گردید. نتایج نشان‌دهنده آن است که افزایش کسر مولی اکسیژن-18 از 95% به 99%، به طور قابل توجهی بازده فلوئور-18 را افزایش می‌دهد. به طور خاص جذب فلوئورین دئوکسی گلوکز (FDG) یا همان جذب انرژی در کد MCNP6 تقریبا 15% در غنی‌سازی 99% افزایش یافت. این امر نشان‌دهنده آن است که غنی‌سازی بالاتر می‌تواند حساسیت و دقت تصویربرداری PET را در تشخیص سرطان بهبود بخشد.