ویژگی‌های آوایی شمال غربی در گیلکی

نویسندگان

1 استادیار زبان‌شناسی، دانشکدۀ زبان‌های خارجی، دانشگاه اصفهان

2 کارشناس ارشد زبان‌شناسی همگانی

doi
10.22124/plid.2017.2479
چکیده

گیلکی از گویش­های شمال غربی ایران است که در کرانه‌های جنوب غربی دریای خزر در استان گیلان صحبت می‌‌شود و به همراه تالشی، مازندرانی و سمنانی گروه گویش­های خزر را تشکیل می‌دهد. این گویش گونه­های مختلفی در رشت، لاهیجان و لنگرود دارد، اما گونۀ کهن­تر و اصیل­تر آن؛ گالشی، گویش برخی کوه­نشینان شرق گیلان است. این گویش از زبان فارسی تأثیر زیادی گرفته‌است. تأثیر فارسی بر واژگان و ساخت آوایی گیلکی چنان است که ویژگی­های آوایی شمال غربی آن تا اندازۀ زیادی از میان رفته یا تنها در برخی ساخت­های کهن مانده­است. هدف مقاله بررسی گونه­های مختلف گیلکی برای یافتن و بررسی ویژگی­های آوایی شمال غربی در این گویش است. با بررسی واژگان گیلکی به­ویژه در گونه­های اصیل­تر آن مانند گالشی سعی کرده­ایم واژه‌ها و ساخت­های کهنی که ویژگی شمال غربی گیلکی را نشان دهد بیابیم.