ردپای فعلی تالشی در دو زبان ایرانی میانه

نویسندگان

1 فرهنگ و زبان‌های باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

doi
چکیده

در متون پهلوی اشکانی ِمانوی و نیز سغدیِ بودایی و مانوی، فعلی مشترک با آوانویسی āžay_[1] بکار رفته است که پژوهشگرانِ زبان‌های ایرانی معنای آن را در متون پهلوی اشکانی "باز زاده شدن" و در متون سغدی "زاده شدن" در نظر گرفته‌اند. در مورد وجود همزمان این فعل با یک شکل و معنای بسیار نزدیک در زبان‌های پهلوی اشکانی و سغدی، پژوهشگران با تردید این موضوع را بیان می‌کنند که احتمالاً اصل واژه سغدی بوده و در پهلوی اشکانی به شکل وامواژه وارد شده است. در این پژوهش به وجود این فعل در زبان تالشی پی می‌بریم و معنا و گونه‌های این فعل را در تالشی و زبان‌های ایرانی میانه بازگو می‌کنیم.