کاوشی در یزدانشناختِ گاتهای زرتشت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفة تعلیم و تربیت دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد گروه فلسفة تعلیم و تربیت دانشگاه شهید چمران اهواز
3 استاد گروه فلسفة تعلیم و تربیت دانشگاه شهید چمران اهواز
4 استاد گروه تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
دو بُنگرایی یا دوگانهباوری، اعتقاد به وجود دو مبدأ خیر و شر در نظام هستی، از باورهای قدیم آریاییان بهشمار میآید. درگاتها یا سرودهای زرتشت که کُهنترین بخش اوستا است، دوبُنگرایی به صورت تقابل دو روانِ همزاد جلوهگر گشته است؛ سپندمینو یا روان مقدس در برابر انگرهمینو یا روان پلید قرار میگیرد. چگونگی آفرینش این دو روانِ همزاد به عنوان مبانی یزدانشناسی در دینِ زرتشت و حدِ مسئولیت اهورامزدا در ایجاد این دو روحِ مقدس و پلید از جمله مسائلی است که همواره محل اختلاف صاحبنظران بوده است؛ چنانکه برخی به دو بُنی بودن کیش زرتشت باور دارند و برخی دیگر آن را کیشی یگانهباور میدانند. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به بررسی و تأمل در اندیشهها و دلایل صاحبنظران مختلف در مورد چگونگی ایجاد روان پلید، یگانگی یا عدم یگانگی اهورامزدا و روحِ مقدس و نیز تضاد و ستیز این دو روان میپردازد. اگرچه زرتشت، اهورامزدا را به عنوان خدای برتر که یگانه منشأ آفرینش است معرفی میکند، اما از اندیشة دوگانهباوری آریاییان چندان فاصله نمیگیرد و این دوباوری را در نظام اخلاقی نوین خود بهکار میگیرد؛ آنچنان که در بُعد نظری دینی یگانهباور است و تنها در عمل که اساس آن انتخاب میان نیک و بد است به دوگانگی گرایش دارد.