بررسی معنایی و اشتقاقی واژۀ ویذ/ وید در شعری منسوب به رودکی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فرهنگ و زبان‌های باستانی، دانشگاه تهران

doi
چکیده

در این مقاله به بررسی معنایی و اشتقاقی واژۀ ویذ/ وید که در بیتی منسوب به رودکی آمده می‌پردازیم. در فرهنگ‌های کهن فارسی دو معنای «گم» و «کم» برای این واژه آمده و مشخص نیست معنای اصیل واژه کدام است. سعی ما بر آن است تا با بررسی نسخ فرهنگ‌های مختلف فارسی و شواهد شعری که واژۀ مورد بحث در آنها آمده، معنای درست واژه را دریابیم. در این راه صورت‌های ایرانی باستان و ایرانی میانۀ واژه را بازسازی و شناسایی می‌کنیم و گونه‌های دیگر احتمالی واژه را در فارسی دری و طبری زیدی نشان می‌دهیم. با توجه به شواهد احتمالاً معنای صحیح واژه «گم» است و معنای «کم» تحت تأثیر خصیصۀ املایی نگارش حرف «گ» به صورت «ک» در متون قدیمی فارسی پدید آمده است.

کلیدواژه‌ها