حذف گروه فعلی در زبان فارسی: مسئله همانندی و تجویز
نویسندگان
1 استادیار زبانشناسی همگانی گروه زبانشناسی دانشگاه کردستان
2 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jolr.2016.57506چکیده
این مقاله به تحلیل جملاتی میپردازد که در زبان فارسی حاوی گزاره مفقود هستند. از بین دادههای ارائه شده، این بررسی تنها به دادههایی نظر دارد که در آنها گزاره محذوف معادل سازه نحوی گروه فعلی (vP) است. در این تحلیل، دو مسئله بافت نحوی (تجویز) و شرایط حذف (همانندی) این سازهها مورد واکاوی قرار میگیرد. بهطور مشخص، با اتخاذ رویکردی کمینهگرا، نشان داده میشود که تجویز ساختاری حذف گروه فعلی در چهارچوب طرح بازبینی مختصه حذف (E) توسط هسته نقشی حاکم بر گروه فعلی هدف، به طور مستقیم و صریح قابل تبیین است. همچنین استدلال میشود که در این فرآیند وجود همانندی نحوی بین جایگاه حذف و مرجع آن شرط ضروری است.
