تاثیرماده شبه استروژنی نونیل فنل بر تولید و تغییرات میزان پروتیین ویتلوژنین پلاسمای خون تاس ماهی ایرانی نابالغ به عنوان یک نشانگر زیستی
نویسندگان
1 مرکز بین اللمللی تحقیقات ماهیان خاویاری گیلان، ایران
2 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
3 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
4 گروه ژنتیک، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
doi
10.22059/jfisheries.2013.30541چکیده
مطالعه حاضر اثرات ماده شبه استروژنی نونیل فنل بر تولید نابهنگام و تغییرات میزان پروتئین ویتلوژنین در تاسماهی ایرانی نابالغ را ثابت کرد. در این خصوص شناسایی، تخلیص و تغییرات میزان ویتلوژنین در پلاسمای خون ماهیان در معرض قرار گرفته با دوزهای متفاوت نونیل فنل در مقایسه با ماده استروژنی17 بتا استرادیول، انجام شد. اندازه حقیقی این پروتئین بر اساس معادله رگرسیون خطی نشانگرهای پروتئینی و ژل فیلتراسیون 420 کیلو دالتون تخمین زده شد. این پروتئین روی ژل پلی آکریل آمید دناتوره شده به شکل دایمر مشاهده گردید. به منظور تولید آنتی بادی پلیکلونال، ابتدا پروتئین کلیواژ شده ویتلوژنین (لیپوویتلین) که از تخمک تاسماهی ایرانی استخراج شده بود به خرگوش تزریق شد و پس از تولیدآنتی بادی، نمونههای پلاسما با روش وسترن بلات و الایزا مورد آزمون قرار گرفت. نتایج بررسی نشان داد که تمامی گروههایی که با دوز mg/kg 10و100 نونیل فنل تیمار شده بودند، روی تولید پروتئین ویتلوژنین تاثیر معنیدار داشتهاند (P0.05). این نتایج ضمن تایید اثرات منفی مواد شبه استروژنی بر روی تاسماهی ایرانی نشان داد که از این شاخص میتوان به عنوان نشانگر زیستی حضور مواد شبه استروژنی در محیطهای آبی استفاده نمود.