هستیشناسی خلأ
نویسندگان
1 * عضو هیئت علمی گروه فیزیک دانشگاه آزاد اسلامی (واحد خمینیشهر)
doi
10.22091/pfk.2013.54چکیده
یکی از نخستین نتایج نظریه میدانهای کوانتومی آن است که خلأ، حامل انرژی (بینهایت) است. این نتیجه با آزمونهای تجربی و تا حدی با نظریههای بنیادی دیگر فیزیک مانند نظریه نسبیت عام سازگار است. در این مقاله، پس از بررسی ابعاد هستیشناختی مفهوم خلأ در فلسفه و فیزیک، ابتدا نتیجه خواهیم گرفت که آنچه در فیزیک، خلأ نامیده میشود به معنای هیچِ مطلق نیست و اساساً هیچِ مطلق نه در فیزیک کلاسیک و نه در فیزیک جدید نمیتواند منشأ اثر قابل اندازهگیری باشد. به علاوه، نشان خواهیم داد که این نتیجه به معنای طرد کامل مباحث فلسفی مفهوم خلأ در نظریههای فیزیکی نیست و بدون طرح این مباحث نمیتوان تعبیر روشن و واضحی از این نظریهها ارائه کرد