جایگاه مراقبه در طریقت

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه پیام نور اصفهان- شهرضا

doi
10.22091/pfk.2013.59
چکیده

  نقد، تحلیل و شناخت کامل هر یک از مراحل سیر و سلوک از مهم‌ترین و ضروری‌ترین کارهایی است که باید در پژوهش‌های عرفانی بدان توجه کرد. از این طریق می‌توان با مبانی نظری و عملی عرفان بیشتر آشنا شد و دقایق متون عرفانی را بهتر دریافت. مراقبه یکی از مهم‌ترین احوال و مراحل طریقت است که نقشی تأثیرگذار در سیر و سلوک عرفانی دارد. در تعریف و تبیین مراحل، درجات، نشانه‌ها و نتایج آن در متون عرفانی مباحث مبسوطی آورده شده است. تنوع و تعدد مطالب دربارۀ این موضوع چندان است که تبیین دقایق این مرحله از سیر و سلوک بدون ارائه طرحی دقیق و روشمند ممکن نیست. این مقاله بر آن است تا در قالب طرحی منسجم به نقد و تحلیل این حال عرفانی بپردازد. سید علی‌اصغر میرباقری فرد*دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان. محمدعلی ابوالحسنی**استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه پیام نور اصفهان- شهرضا.