بررسی اثر نفتالن در ترکیب سوسوزن پلاستیک با خاصیت جداسازی شکل پالس
نویسندگان
1 گروه مهندسی هستهای-مهندسی پرتو پزشکی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مهندسی هستهای-مهندسی پرتو پزشکی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، تهران، ایران
4 گروه مهندسی هستهای-مهندسی پرتو پزشکی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
doi
10.22052/rsm.2024.254497.1053چکیده
ضرورت ساخت آشکارسازهایی با ابعاد بزرگ، بازدهی مطلوب، قدرت تفکیک بالا و قیمت کم، در دو دهه اخیر منجر به تحقیقات گستردهای در ساخت سوسوزنهای پلاستیکی شده است. بهینهسازی این نوع سوسوزن از موضوعات تحقیقاتی روز دنیا است. در این پژوهش از مونومر استایرن، دیفنیل اکسازول (PPO) بهعنوان فلوروفور اولیه، فنیل اکسازول بنزن (POPOP) بهعنوان فلوروفور ثانویه و نفتالن در ساخت سوسوزن پلاستیک استفاده شد. ساخت نمونهها بر اساس فرایند پلیمریزاسیون با روش حرارتی بدون آغازگر صورت گرفته است. نتایج طیف سنجی گاما با استفاده از چشمههای ۱۳۷Cs و ۶۰Co نشان داد که با افزودن نفتالن در ساخت سوسوزن پلاستیک، بهره نوری به ترتیب ۵/۷ و ۲/۷ درصد افزایش مییابد. جداسازی پرتوهای گاما و نوترون با استفاده از روش گذر از صفر بهوسیله چشمه ۲۵۲Cf نشان داد که برای نمونه شامل ۱۵ درصد وزنی PPO بدون حضور نفتالن، FOM و نسبت قله به دره در بایاس ۱۰۰۰keVee به ترتیب برابر ۰/۹۱ و ۴/۱۸ و برای نمونه شامل ۱۵ درصد وزنی PPO و ۴ درصد وزنی نفتالن، برابر ۱/۰۵ و ۸/۷۱ است.
