پیشبینی سبکهای تصمیمگیری بر اساس حالات خلقی با نقش میانجی حافظهکاری در ورزشکاران شهر زنجان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران ، ایران
2 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی بالینی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران ، ایران
doi
10.22034/mmbj.2026.66715.1167چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط بین حالات خلقی و سبک های تصمیمگیری با نقش میانجی حافظه کاری در ورزشکاران زنجان در سال 1402 انجام شد. جامعهی آماری پژوهش شامل تمام ورزشکاران زن و مرد شهر زنجان در رشتههای ورزشی انفرادی و تیمی بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 245 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ورزشکاران انتخاب شده در رشته های تکواندو، کاراته، تنیس روی میز و بدمینتون (انفرادی) و فوتسال، والیبال، هندبال و بسکتبال (تیمی) به مدت 3 تا 7 سال به فعالیت ورزشی میپرداختند. حافظهکاری ورزشکاران از طریق نرم افزار سنجش حافظهکاری وکسلر سنجیده شد. سپس آزمودنیها به پرسشنامهی سبکهای عمومی تصمیمگیری اسکات و بروس و پرسشنامهی حالات خلقی برومز پاسخ دادند. نتایج تجزیه و تحلیل دادهها، حاکی از تأثیر معنادار افسردگی، شادکامی، خشم و سردرگمی بر حافظه کاری بود. همچنین تأثیر معنادار حافظهکاری بر سبک های تصمیم گیری عقلائی، وابسته، شهودی و اجتنابی نشان داده شد. بر اساس یافتههای حاصل از این پژوهش میتوان اظهار کرد حافظهکاری در ارتباط بین سبکهای تصمیمگیری و حالات خلقی در ورزشکاران نقش میانجی دارد.