مطالعه تجربی و عددی فرآیند خمکاری کششی دورانی لولههای جدار نازک SS-304 با استفاده از مندرلهای پلی یورتان و نیتریل
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه ساخت و تولید، دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه کاشان
2 کارشناس ارشد، گروه ساخت و تولید، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه کاشان
3 دانشیار، گروه ساخت و تولید، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه کاشان
doi
10.52547/mme.22.5.303چکیده
یکی از روشهای شکلدهی لولهها، روش خمکاری کششی-دورانی است. امروزه خمکاری لولههای جدارنازک با شعاع انحنای کم یک فرآیند تولیدی پرکاربرد در صنایع خودروسازی، نظامی و هوافضا به شمار میرود که برای خمکاری قطعات با استحکام بالا، استفاده میشود. در این مقاله ابتدا مدلهای لازم برای انجام شبیهسازی فرایند خم لوله، ایجاد شد و در ادامه خصوصیات مکانیکی لازم برای فولاد 304 و الاستومرها تعیین گردید. در ادامه به بررسی تجربی و عددی نیروی شکلدهی و تغییرات ضخامت دیوارهی لوله پرداخته شد. شبیهسازی فرآیند با استفاده از مندرلهای الاستومری پلییورتان و نیتریل با استفاده از نرمافزار المان محدود آباکوس بر روی فولاد 304 انجام گرفت که با مقایسهی بین نتایج شبیهسازی و تجربی، انطباق خوبی بین نتایج مشاهده شد. همچنین اثرات پارامترهای فرآیند شامل جنس مندرل، قطر لوله و شعاع خم بر حداکثر نیروی شکلدهی توسط آنالیز فاکتوریال مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که حداکثر نیروی شکلدهی برای هر دو نوع جنس مندرل برای لولههایی با قطر کم و شعاع انحنای بالا حاصل میگردد. همچنین، با افزایش 30 درصدی شعاع خم برای لولههای با قطر کمتر، نیروهای خمکاری 5 برابر میشوند. ضمناً، در قطر و شعاع خم برابر، نیروهای خمکاری در حالت استفاده از مندرل پلییورتان 25 درصد بیشتر از مندرل نیتریل میباشد.