بررسی ارتباط بین سطح فعالیت بدنی و علائم اضطراب و افسردگی در بیماران کاندید آنژیوگرافی عروق کرونر: نقش جنسیت و سن

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی دانشکده علوم انسانی دانشگاه قم، قم، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم ورزشی، دانشگاه قم، قم، ایران

3 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم ورزشی، دانشگاه قم، قم، ایران

doi
10.22034/mmbj.2025.67973.1202
چکیده

هدف: بیماری‌های قلبی-عروقی یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر جهانی محسوب می‌شوند، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه. این پژوهش به بررسی ارتباط بین سطوح فعالیت بدنی و علائم اضطراب/افسردگی در بیماران کاندید آنژیوگرافی عروق کرونر پرداخت و نقش سن و جنسیت را نیز مورد بررسی قرار داد.روش‌ها: با استفاده از یک طرح توصیفی-همبستگی کمی، 103 بیمار (5/50% مرد، میانگین سنی 86/60±99/8 سال) از مراکز درمانی قم در سال‌های 1402-1403 مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابزارهای استاندارد شامل پرسشنامه IPAQ-SF برای فعالیت بدنی و DASS-21 برای علائم روان‌شناختی بودند که با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند (05/0p>).نتایج: نتایج نشان‌دهنده ارتباط منفی معنادار بین اضطراب و تمام سطوح فعالیت بدنی (به جز فعالیت شدید) بود که قوی‌ترین رابطه برای پیاده‌روی متوسط مشاهده شد (32/0 β=-، 05/0 p>) در مقابل، افسردگی با فعالیت کلی و پیاده‌روی متوسط ارتباط مثبت نشان داد (28/0 β=، 05/0p> )که ممکن است نشان‌دهنده استفاده از فعالیت بدنی به عنوان مکانیسم مقابله‌ای باشد. سن به‌صورت منفی و معنادار تمام سطوح فعالیت بدنی را پیش‌بینی کرد (01/0p>) که بیشترین اثر را بر فعالیت کلی داشت (41/0β= -). تفاوت‌های جنسیتی تنها در مورد فعالیت شدید به آستانه معناداری نزدیک شد (23/0β=، 053/0p=) که می‌تواند نشان‌دهنده ترجیح‌های جنسیتی در شدت فعالیت باشد.نتیجه گیری: یافته‌های نشان دادند که اضطراب را به عنوان مانع اصلی فعالیت بدنی مورد توجه قرار دهند، توصیه‌های ورزشی متناسب با سن ارائه دهند، و ترجیحات جنسیتی در شدت فعالیت را مد نظر قرار دهند.