غربال تودههای بومی گندم دوروم ایرانی و خارجی با استفاده از شاخصهای تحمل به تنش
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده کشاورزی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 استاد پژوهش، مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی،کرج، ایران
4 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
doi
10.22124/cr.2024.27293.1818چکیده
مقدمه: گندم دوروم یکی از محصولات زراعی مهم در جهان و ایران بهشمار میآید که همواره در مناطق مدیترانهای رشد و عملکرد آن به واسطه تنش خشکی بهویژه با تغییرات آب و هوایی جهانی تحت تأثیر قرار میگیرد. در این میان، تودهها و نمونههای ژنتیکی بومی این محصول میتوانند بهعنوان منابع ژنتیکی بالقوه و مناسب بهمنظور شناسایی و معرفی ژنوتیپهای متحمل به خشکی مورد توجه قرار گیرند. هدف از این مطالعه، ارزیابی تحمل به خشکی تودههای بومی گندم دوروم ایرانی و خارجی (عمدتاً از هلال حاصلخیز) بهمنظور شناسایی و معرفی تودههای برتر بود.مواد و روشها: در این مطالعه، ۱۵۰ توده بومی گندم دوروم متعلق به هلال حاصلخیز از نظر تحمل به خشکی با استفاده از شاخصهای تحمل به تنش مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمایش بهصورت آگمنت در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار رقم شاهد تحت دو شرایط دیم و آبیاری تکمیلی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه رازی کرمانشاه طی دو سال زراعی متوالی (۱۳۹8-۱۳۹9 و ۱400-۱399) انجام شد. پس از اندازهگیری عملکرد دانه در هر دو شرایط دیم و آبیاری تکمیلی، شاخصهای تحمل به تنش محاسبه و سپس برای غربال تودهها از نظر تحمل به خشکی، از تجزیه خوشهای، تجزیه به مؤلفههای اصلی و تجزیه بایپلات استفاده شد. برای محاسبه شاخصهای تحمل به تنش و آزمون همگنی واریانس خطاهای آزمایشی از نرمافزار R نسخه 4.3.1 بهره گرفته شد. تجزیه به مؤلفههای اصلی و تعیین حد بهینه تعداد گروهها نیز با استفاده از روش Silhouette در بسته Factoextra نرمافزار R انجام شد.یافتههای تحقیق: نتایج تجزیه واریانس مرکب دادهها طی دو سال، تفاوت آماری معنیداری را میان تودههای بومی گندم دوروم از نظر عملکرد دانه در هر دو شرایط دیم و آبیاری تکمیلی نشان داد. برهمکنش ژنوتیپ × سال نیز معنیدار بود که نشان دهنده واکنش متفاوت ژنوتیپها طی دو سال اجرای آزمایش بود. تجزیه بایپلات ژنوتیپ × شاخص برای سال اول آزمایش نشان داد که تمامی شاخصهای تحمل به تنش مورد بررسی در سه ناحیه اول، سوم و چهارم محورهای مختصات ظاهر شدند، اما شاخصهای مهمتر شامل MP، TOL، GMP، HM و STI در ناحیه چهارم واقع شدند که در تشخیص و شناسایی تودههای برتر با عملکرد بالا و متحمل به خشکی مورد استفاده قرار گرفتند. روندی مشابه با تفاوتهای جزئی در سال دوم آزمایش نیز مشاهده شد. در مجموع، تودههای گندم دوروم مورد مطالعه بر اساس بایپلات ژنوتیپ × شاخص به چهار گروه متمایز از طیف حساس تا متحمل به خشکی گروهبندی شدند.نتیجهگیری: بر اساس نتایج این مطالعه، شاخصهای TOL، GMP، HM، STI و MP بهعنوان شاخصهای مناسب و مفید جهت تفکیک و شناسایی تودههای گندم دوروم با عملکرد بالا و متحمل به خشکی انتخاب شدند. بر این اساس، تودههای گندم دوروم مورد مطالعه از نظر تحمل و حساسیت به خشکی به چهار گروه متمایز از حساس تا متحمل گروهبندی شدند. از بین تودههای مورد مطالعه نیز دو توده 44SAU و 9IRQ بهترتیب با منشأ سودان و عراق بهعنوان تودههای برتر شناسایی شدند.