تأثیر تداخل زمینهای بر اکتساب و یادگیری سرویس والیبال، با اثر تعدیلکنندگی میزان هیجانخواهی فراگیران
نویسندگان
1 'گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز تبریز ایران
2 گروه رفتار حرکتی، دانکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز
doi
10.22034/mmbj.2024.59156.1063چکیده
مطالعات ارتباط نزدیکی مابین یادگیری و انگیختگی آزمودنیها نشان میدهند؛ هیجانخواهان اغلب محیطی با انگیختگی بالا، برای فعالیت برمیگزینند. لذا مطالعه حاضر، تاثیر تداخل زمینهای بر اکتساب، یادداری و انتقال دو نوع سرویس والیبال، با اثر تعدیلکنندگی میزان هیجانخواهی را بررسیکرد. طرح تحقیق نیمهتجربی با پیشآزمون/ پس-آزمون 4 گروهی است. نمونه مورد نظر 48 نفر به صورت داوطلبانه از بین دانشآموزان پایه ششم در رده سنی 11 تا 13 سال انتخاب شد. براساس مقیاس هیجانخواهی به دو گروه هیجانخواهی بالا و پایین تقسیم و بصورت تصادفی در 2 گروه تمرینی مسدود و تصادفی جایگرفتند. هر چهارگروه طی 9 جلسه یک ساعته مداخله تمرینی 60 کوشش سرویس ساده و موجی انجامدادند. مقیاس هیجانخواهی زاکرمن و آزمون ایفرد برای سنجش میزان هیجانخواهی و امتیازدهی سرویس والیبال بهکاررفت. تفاوت معنیداری در اکتساب، یادداری و انتقال سرویس ساده بین گروههای مختلف مشاهده گردید (p=0/004, p=0/0001, p=0/001). تفاوت در مورد سرویس موجی در زمینه یادداری و انتقال معنیدار بود (p=0/004, p=0/001). در هر دو گروه هیجان خواه بالا و پایین، تفاوت های قابل توجهی در مراحل مختلف یادگیری سرویس های والیبال ساده و موجی در هر دو شرایط تمرین تصادفی و مسدود مشاهده شد. نتیجه گیری: روشهای تمرینی مسدود و تصادفی در هر دو گروه هیجانخواه بالا و پایین برای پیشرفت مهارت سرویس والیبال مؤثراست؛ در نتیجه می توان هر دو روش تمرینی را برای آموزش مهارت های والیبال توصیه کرد.