تأثیر مداخله مبتنی بر رویکرد پذیرش و تعهد بر انگیزه و میزان مشارکت در فعالیت بدنی دانشآموزان با سطوح پایین فعالیت بدنی
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
3 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشگاه تهران
doi
10.22034/mmbj.2025.66188.1163چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر یک دوره 7 جلسه ای مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر انگیزه و مشارکت در فعالیت بدنی در دانشآموزان نوجوان کمتحرک انجام گرفت. پژوهش حاضر بهصورت آزمایشی با استفاده از طرح اندازههای تکراری و گروه کنترل در شهرستان شاهرود انجام شد. 132 دانشآموز دختر با سن 13 تا 18 سال به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله یک برنامه 7 جلسهای ACT را دریافت کردند که طی 7 هفته برگزار شد، در حالی که گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکردند. انگیزه و میزان مشارکت در فعالیت بدنی پیش و پس از مداخله با استفاده از پرسشنامههای BREQ-2 و PAR-Q ارزیابی شدند. داده های به دست آمده با استفاده از روش تحلیل واریانس مرکب با نرم افزار21SPSS تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخله ACT موجب افزایش انگیزه درونی (اندازه اثر: 0.86) و تنظیم شناساییشده (اندازه اثر: 0.20) و کاهش تنظیم بیرونی (اندازه اثر: 0.50) در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل شد (001/0p>). همچنین، میزان مشارکت در فعالیت بدنی در گروه مداخله بهطور معناداری افزایش یافت (اندازه اثر: 0.82) (001/0p>). استفاده از ACT میتواند به بهبود انگیزه و میزان مشارکت در فعالیت بدنی دانشآموزان نوجوان کمتحرک کمک کند. بنابراین، مدارس میتوانند از این رویکرد جهت ارتقاء انگیزه و میزان مشارکت دانشآموزان در فعالیتهای جسمانی استفاده کنند.