فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش توصیفی- همبستگی حاضر تعیین ارتباط سبک‌های فرزندپروری و جهت‌گیری هدف ورزشی والدین با سطح مهارت ژیمناستیک‌کاران ماهر 6 تا 9 سال دختر و پسر بود. جامعه‌ی آماری پژوهش، کودکان ژیمناستیک کار با حداقل 2 سال سابقه تمرین در منطقه شمال شهر تهران بودند که تعداد 44 نفر به روش داوطلبانه شرکت کردند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه‌های سبک فرزندپروری بامریند (1973) و جهت‌گیری ورزشی والدین کشاورزی و همکاران (1390) استفاده شد. سنجش سطح مهارتی ژیمناستیک نیز با استفاده از آزمون سطح‌بندی مقدماتی فدراسیون ژیمناستیک (طاهرخانی و همکاران، 1397) انجام گرفت. اطلاعات بدست آمده از طریق آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در سطح (05/0=α) تحلیل شد. نتایج نشان داد متغیر سبک‌های فرزندپروری و جهت‌گیری هدف ورزشی والدین در دختران ۷4درصد و در پسران 71 درصد از سطح مهارت ژیمناستیک را پیش‌بینی می‌کند. همبستگی معنی داری بین سبک فرزندپروری سهل‌انگارانه‌ و قاطعانه با سطح مهارت ژیمناستیک مشاهده شد. سبک فرزندپروری سهل‌انگارانه و قاطعانه با عملکرد ورزشی دختران و سبک فرزندپروری قاطعانه با علمکرد ورزشی پسران رابطه معنی داری داشت. همچنین بین جهت‌گیری هدف تسلطی با سطح مهارت ژیمناستیک دختران و پسران ارتباط معنی داری مشاهده شد. لذا می‌توان گفت سبک‌های فرزندپروری و جهت‌گیری هدف ورزشی والدین به میزان متفاوتی با سطح مهارتی کودکان دختر و پسر ژیمناستیک‌کار ارتباط دارد و در مجموع، والدینی که از روش قاطعانه برای سبک فرزندپروری استفاده کرده‌اند و جهت‌گیری هدف ورزشی تسلطی داشته‌اند، سطح مهارت ورزشی ژیمناستیک دختران و پسران آن‌ها بهتر بوده است.