بررسی و ارزیابی برنامه های سرای محلّه (مطالعة موردی: سرای محلّة درب دوّم، منطقة 3 شهرداری تهران)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران
2 دانشجوی دکترا دانشگاه شهید بهشتی تهران
3 دانشجوی دکترا دانشگاه شهید بهشتی تهران
4 دانشجوی دکترا دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
چکیده
پیچیدگی فزاینده شهرها و آهنگ شتابان رشد شهرنشینی بهویژه در کشورهای درحالتوسعه، در کنار شکست رویکردهای تمرکزگرایانه، غیر مشارکتی مدیریت شهری، منجر به رویکردهای مشارکتی در برنامهریزی و مدیریت شهری و ظهور پارادایم حکمروایی در شهرها شده است. در این میان، در دهههای اخیر در کلانشهر تهران نیز با توجّه به مشکلات متعدّد بحث مشارکت شهروندان و دولتهای محلّی موردتوجّه ویژهای واقعشده است. توسعه شورایاریها در این کلانشهر تجلّی فضایی چنین تحوّلاتی است. شورایاریها بهعنوان نهادی مردمی، برنامههای مختلفی را برای جذب مشارکت حداکثری مردم و تسهیل و بهبود برنامهها و طرحهای شهرداریها انجام میدهد. در این میان سرای محلّة درب دوّم با برگزاری برنامههای فرهنگی، ورزشی، اجتماعی و غیره بر آنست تا زمینه را برای مشارکت مردم فراهم سازد. بر این اساس پژوهش حاضر با استفاده از مطالعات میدانی و کتابخانهای اقدام به جمعآوری اطّلاعات نموده و با توزیع 360 پرسشنامه در سطح محلّة درب دوّم، مشارکت مردم و میزان مشارکت و رضایت از برنامههای سرای محلّه را مورد ارزیابی قرار داده و اطّلاعات را با واردکردن در نرمافزار Minitab و به صورت توصیفی – تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. ابتدا میزان مشارکت مورد سنجش قرار گرفته است که نتایج حاکی از آنست که میزان مشارکت اقتصادی در پایینترین سطح با میانگین 81/1 قرار دارد و مشارکت در بعد مشورتی با میانگین 16/4 بیشترین میزان را به خود اختصاص داده است. درنهایت با استفاده از آزمون پیرسون، همبستگی میان متغیّرهای پژوهش (برنامههای سرای محلّه و میزان رضایت) مورد بررسی قرار داده که نشاندهندة همبستگی نسبتاً بالا بین متغیّرها بود که بیشترین همبستگی بین رضایت و برنامههای فرهنگی با مقدار 887/0 و کمترین همبستگی با برنامههای ورزشی با مقدار 716/0 است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که میزان مشارکت شهروندان در سطح متوسّطی قرار دارد و با توجّه به تمایل ساکنان محلّه به مشارکت، میتوان آن را ارتقاء داد.