فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تحریک شنیداری فزاینده و کاهنده با تغییر فرکانس در حین اجرای تکلیف شاتل‌ران، بر عملکرد و ریکاوری بود. 24 آزمودنی مرد با میانگین سنی 35/19 به صورت در دسترس انتخاب و در چهار شرایط تحریک شنیداری با فرکانس فزاینده، ثابت، کاهنده و شرایط استاندارد در تکلیف شاتل‌ران شرکت کردند. رکورد افراد، ضربان قلب و سطح اکسیژن خون پایان اجرا و دقایق اول، سوم، پنجم، هفتم، دهم و پانزدهم و همچنین فشار خون سیستولیک و دیاستولیک دقایق اول، پنجم، دهم و پانزدهم پس از اتمام تکلیف ثبت شد. از دستگاه ضربان سنج پلار و دستگاه فشارسنج میکرلایف به ترتیب برای اندازه گیری ضربان قلب و فشار خون استفاده شد. از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر به منظور مقایسه متغیرهای پژوهش در چهار شرایط الگوی شنیداری استفاده شد. عملکرد افراد در شرایط کاهنده به طور معنی‌داری بهتر از سایر شرایط و در شرایط فزاینده بهتر از شرایط ثابت و استاندارد بود. ضربان قلب افراد نیز در تمام دقایق پس از اتمام تکلیف (مرحله ریکاوری) در شرایط کاهنده و فزاینده بهتر از شرایط ثابت و استاندارد بود و در دقایق دهم و پانزدهم، در شرایط کاهنده به طور معنی‌داری بهتر از شرایط فزاینده بود. نتایج این پژوهش نشان داد تحریک شنیداری با تغییر فرکانس (به ویژه فرکانس کاهنده) اثر مثبتی بر عملکرد و ریکاوری یک تکلیف استقامتی دارد. با این وجود اثرات طولانی‌مدت این نوع تحریک هنوز مشخص نیست و می‌بایست در پژوهش‌های آتی بررسی شود.