رابطه ناگویی خلقی و عامل‌های شخصیتی با طرحواره‌های ناسازگار اولیه در ورزشکاران فوتسال: نقش میانجی‌گر تحمل پریشانی

نویسندگان

1 گروه آموزش روان شناسی و مشاوره ،دانشگاه فرهنگیان ،صندوق پستی،۸۸۹-۱۴۶۶۵،تهران،ایران.

2 حمزه مرادی، استادیار تربیت بدنی، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران.

doi
10.22034/mmbj.2025.65836.1160
چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ناگویی خلقی و عامل های شخصیتی با طرحواره های ناسازگار اولیه با میانجی گری تحمل پریشانی در ورزشکاران فوتسال شهرستان مراغه بود.روش شناسی: در یک پژوهش توصیفی-همبستگی از میان ورزشکاران فوتسال شهر مراغه تعداد ( 423 نفر) بر اساس جدول مورگان و با استفاده از روش نمونه گیری تعداد 201 نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. به منظور بررسی ناگویی خلقی و عوامل شخصیتی از پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، 1994)، پرسشنامه شخصیتی پنج عاملی نئو(1985)، پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ (1988)، پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) استفاده شد. داده‌های حاصله با روش‌های آماری توصیفی و استنباطی (همبستگی) با نرم‌افزار SPSS26 و لیزرل برای تحلیل متغیر واسطه‌ای تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: در بین عوامل شخصیتی خرده مقیاس روان رنجوری رابطه مثبت و معنی‌دار و خرده مقیاس‌های برون گرایی، گشودگی به تجربه، توافق و وظیفه شناسی رابطه منفی معنی‌داری با طرحواره‌های ناسازگار اولیه دارند. بین ناگویی خلقی و طرحواره‌های ناسازگار اولیه رابطه مثبت معنی‌دار و بین تحمل پریشانی و طرحواره‌های ناسازگار اولیه رابطه منفی معنی‌داری وجود دارد. همچنین در بررسی نقش واسطه‌ای تحمل پریشانی در رابطه عامل‌های شخصیتی و ناگویی خلقی با طرحواره‌های ناسازگار اولیه، تاثیر مستقیم به مقدار 54/0 و غیرمستقیم از طریق متغیر واسطه‌ای تفکر خلاق برابر با 31/0 مشاهده شد.