بررسی روش های آموزش خطی و غیرخطی بر دامنه حرکتی مچ، آرنج ، شانه و دقت پرتاب آزاد بسکتبال
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی
2 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استادیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی امام علی واحد تهران مرکز تهران ایران
4 استادیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی امام علی واحد تهران مرکز تهران ایران
doi
10.22034/mmbj.2024.62143.1097چکیده
روشهای نوین یادگیری موجب تسهیل و تسریع فرآیند آموزش شدهاند. هدف از این مطالعه بررسی کینماتیکی دامنه حرکتی مفاصل در اجرای شوت آزاد بسکتبال از طریق روش خطی و غیرخطی است. نمونه مورد بررسی 45 نفر از پسران 9-10 ساله بودند که به صورت تصادفی در دسترس انتخاب شدند. نمونهها در 3گروه آموزش خطی، آموزش افتراقی و آموزش با دستکاری قیود تکلیف تقسیم شدند و پرتاب آزاد بسکتبال را در 8جلسه تمرین کردند. دادهها از طریق پیشآزمون و پسآزمون به صورت کینماتیکی توسط دستگاه سنجش حرکتی نوراکسون (سنسورهای IMU) از اندامهای بالاتنه جمعآوری و نمرات دقت ثبت شدند. به منظور تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر(3*2) و آزمون tوابسته برای مقایسه نمرات RMSe استفاده شد. نتایج نشان داد که دامنه حرکتی مفاصل مچ و آرنج در تمام گروهها کاهش یافت و تفاوت معناداری بین گروهها یافت نشد (P≤ .01)؛ اما نمرات دقت در گروه غیرخطی به خصوص گروه دستکاری قیود تکلیف به طور معنیداری بهبود یافت. بنابراین با توجه به برتری نسبی روش های غیر خطی، این روش ها جهت آموزش مهارت های حرکتی به مربیان فعال در این حوزه توصیه می شود.