اثربخشی رویکردهای آموزش سنتی و نوین بر تنظیم فراشناختی و یادگیری مهارت پاس فوتبال
نویسندگان
1 گروه رفتارحرکتی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه ارومیه
2 دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22034/mmbj.2025.63841.1118چکیده
روشهای آموزشی که دانشآموزان را به یادگیرندگان فعال تبدیل میکنند، برای توسعه فراشناخت و عملکرد حرکتی مؤثر هستند. از این رو، هدف این تحقیق مقایسه اثربخشی آموزش سنتی و نوین بر تنظیم فراشناختی و یادگیری مهارت پاس فوتبال کودکان بود. این پژوهش نیمهتجربی با دو گروه تجربی و سه زمان اندازهگیری انجام شد. از بین دانشآموزان پسر 9 تا 11 ساله شهرستان اندیمشک، به روش نمونهگیری هدفمند در دسترس، 72 کودک به عنوان نمونه انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 36 نفری آموزش خطی (سنتی) (81/0± 34/10) و آموزش غیرخطی (نوین) (73/0 ± 08/10) تقسیم شدند. برای سنجش متغیرها از آزمون پاس مورکریستین و پرسشنامه رفتار فراشناختی استفاده شد. مدت مداخله برای گروههای تحقیق 14 جلسه بود. دادهها با آزمون تحلیل واریانس مرکب تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو گروه آموزش خطی و غیرخطی باعث بهبود مهارت پاس فوتبال، مدیریت اطلاعات، برنامهریزی، خودنظارتی، راهبردهای حل مسئله، ارزیابی، تصویرسازی و به طور کلی تنظیم فراشناختی در کودکان شدند (05/0≥P). همچنین، نتایج نشان داد که در مهارت پاس فوتبال، برنامهریزی، خودنظارتی، راهبردهای حل مسئله، ارزیابی و تنظیم فراشناختی، اثربخشی رویکرد غیرخطی نسبت به رویکرد خطی بیشتر بود (05/0≥P). اما در مدیریت اطلاعات و تصویرسازی بین دو رویکرد آموزشی تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0≤P). بنابراین، معلمان و مربیان میتوانند از این یافتهها برای توسعه برنامههای آموزشی استفاده کنند که با دستکاری قیود، محیطهای یادگیری متنوعی ایجاد میکنند که به کودکان کمک میکند بهتر با موقعیتهای بازی واقعی سازگار شوند.