فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف:این پژوهش با هدف تبیین سازوکارهای اثرگذاری هوش مصنوعی بر مدیریت منابع انسانی با رویکرد مثبت‌گرا و ارائه چارچوبی سلسله‌مراتبی برای ارتقای شکوفایی کارکنان انجام شد.روش:مطالعه کاربردی-توسعه‌ای با رویکرد آمیخته است. جامعه آماری شامل ۱۵ خبره حوزه هوش مصنوعی و منابع انسانی بود که با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و ابزار راهنمای مصاحبه گردآوری شد. تحلیل مضمون و مدلسازی ساختاری–تفسیری برای تحلیل داده‌ها به کار رفت.یافته‌ها: چارچوب پنج‌لایه‌ای شامل پیشران‌های راهبردی، توانمندسازهای فناورانه، سازه‌های روان‌شناختی مثبت، فرایندهای یادگیری و پیامدهای سازمانی طراحی شد. این چارچوب نشان می‌دهد که موفقیت بهره‌گیری از هوش مصنوعی نیازمند ادغام ابعاد فناورانه، عدالت الگوریتمی و حمایت روان‌شناختی کارکنان است.نوآوری: این پژوهش با ارائه مدلی جامع که ابعاد راهبردی، فناورانه و روان‌شناختی را هم‌افزا می‌کند، خلأ موجود در ادبیات مدیریت منابع انسانی هوشمند را پر می‌کند.نتیجه‌گیری: استقرار فناوری هوش مصنوعی به تنهایی کافی نیست و باید با تقویت زیرساخت‌های راهبردی، حاکمیت داده و حمایت روان‌شناختی کارکنان همراه شود تا شکوفایی انسانی و بهره‌وری سازمانی همزمان تحقق یابد. این چارچوب می‌تواند راهنمایی کاربردی برای مدیران و پایه‌ای برای مطالعات آینده باشد.