فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه سطح آمادگی هوازی با برنامه‌ریزی و حل مسئله در آتش‌نشانان شهرستان بابل بود. روش این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و به‌لحاظ هدف کاربردی است. جامعه آماری تحقیق 138 نفر از کارکنان اداره آتش‌نشانی شهرستان بابل بودند که همگی در دامنه سنی 25 تا 45 سال قرار داشتند، تعداد 108 نفر براساس معیارهای ورود به مطالعه در این پژوهش شرکت کردند. برای اندازه‌گیری توان هوازی از آزمون بروس و از آزمون برج لندن برای اندازه‌گیری برنامه‌ریزی / سازمان‌دهی‌شرکت کنندگان استفاده شد. همچنین از پرسشنامه استرس شغلی برای بررسی میزان استرس شغلی استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. یافته‌ها نشان داد بین سطح آمادگی هوازی و استرس شغلی رابطه معناداری وجود دارد)000/0(P=. بین سطح آمادگی هوازی با زمان کل آزمایش )174/0(P= و زمان تأخیر )335/0(P= آزمون برج لندن رابطه معناداری وجود نداشت، ولی با زمان آزمایش)018/0(P= و نتیجه کلی)000/0(P= آزمون برج لندن رابطه معناداری وجود دارد. نتایج این تحقیق، نشان داد افزایش آمادگی هوازی موجب کاهش استرس‌های شغلی و بهبود عملکرد شناختی در آتش‌نشان‌ها می‌گردد. لذا توجه به آمادگی بدنی و افزایش ظرفیت هوازی این افراد جهت کاهش استرس شغلی و افزایش قدرت عملکرد شناختی در موقعیت‌های خطرناک و چالش‌برانگیز موجب بهره‌وری و سلامت بیشتر نیروی انسانی می‌گردد.