فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف بررسی فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی هنگام حفظ تعادل ایستا و پویا با تاکید بر سابقه سقوط در سالمندان انجام گرفت. پژوهش از نوع علی-مقایسه‌ای و از نظر هدف کاربردی می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش سالمندان می‌باشند که در دو گروه با سابقه افتادن (نفر10) و بدون سابقه افتادن (نفر10) به روش هدفمند انتخاب شده‌اند. با استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی، فعالیت عضلات راست رانی، دوسر رانی و ساقی قدامی پای راست و چپ در هنگام اجرای تست تعادل ثبت شد. اطلاعات به‌دست آمده با استفاده از روش‌های آماری تحلیل واریانس ویژه داده‌های تکراری در سطح معنی‌داری 05/0 پردازش شد. نتایج نشان داد، هنگام حفظ تعادل بر روی پای راست بین میانگین شدت فعالیت عضله بایسپس فموریس(BF) راست و چپ دو گروه با و بدون سابقه افتادن تفاوت وجود دارد و در آزمون TUG نیز در مرحله بلند شدن، گروه با سابقه افتادن فعالیت بیشتری در عضله رکتوس فموریس(RF) راست و عضله بایسپس فموریس(BF) راست نسبت به گروه بدون سابقه افتادن نشان دادند. افزایش فعالیت عضلات در افراد با سابقه سقوط را می توان به درگیری واحدهای حرکتی بیشتر و تلاش بیشتر آنها جهت جبران ضعف تعادل نسبت داد. با توجه به اینکه اجرای تمرینات تعادل ایستا و پویا باعث افزایش بیشتر فعالیت عضلات اندام تحتانی در سالمندان با سابقه سقوط می شود، بنابراین برای جلوگیری از افتادن های مکرر در سالمندان با سابقه سقوط تقویت عضلات دوسررانی و راست رانی از طریق تمرینات تعادلی در این افراد توصیه می گردد.