آیا نشانگر های مرتبط با بار داخلی و خارجی تمرین و مسابقه یک عامل خطر آسیب برای بازیکنان فوتبال است؟ یک مطالعه در لیگ برتر خلیج فارس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی ، پردیس البرز دانشگاه تهران
2 استاد گروه آسیب های ورزشی و بیومکانیک، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران
3 استاد گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران
4 استاد دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اکسترامادورا، اسپانیا
doi
10.22084/rsr.2023.28033.1701چکیده
زمینه و هدف: بازیکنان نخبه فوتبال برای دستیابی به بالاترین سطح عملکردی خود، متحمل فشارهای بدنی زیادی در جریان تمرین و مسابقه میشوند، که هر یک از آنها میتواند زمینه بروز آسیب و کاهش عملکرد ورزشکار شود. لذا هدف از این پژوهش بررسی امکان پیشبینی آسیب بازیکنان نخبه فوتبال مرتبط با نشانگرهای بار داخلی و خارجی تمرینی و مسابقه میباشد. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی همگروهی آیندهنگر و طولی میباشد. اطلاعات 41 بازیکن شاغل در لیگ برتر فوتبال کشور بهصورت هدفمند و در دسترس مورداستفاده قرار گرفت. دادههای مربوط به نشانگر بار داخلی از طریق مقیاس درک فشار، و دادههای مربوط به نشانگرهای بار خارجی با ثبت دادهها از طریق فناوری GPS جمعآوری شد. جهت پیشبینی بروز آسیب از روش آماری رگرسیون لجستیک در سطح معناداری 0/05 استفاده گردید. نتایج: نتایج نشان داد متغیرهای حداکثر سرعت، مسافت کل، مدتزمان، افزایش شتاب در ناحیه سه، کاهش شتاب در ناحیه یک و حجم کار اینتروال توانایی پیشبینی آسیب رادارند (0/05>p). درحالیکه متغیرهای میانگین سرعت، کاهش شتاب در ناحیه سه، تعداد دویدنها با سرعتبالا، سرعت با حداکثر شتاب و مقیاس درک فشار توانایی پیشبینی آسیب را ندارند (0/05<p). نتیجهگیری: در پیشبینی آسیبهای بازیکنان فوتبال به یک عامل نباید بسنده کرد بلکه عوامل مختلف که با بروز آسیب ارتباط دارند مانند حداکثر سرعت، مسافت کل، افزایش و کاهش شتاب، و حجم در تمرین و مسابقه را باید در نظر گرفت.