رسانهها و معناشناسی بحران
doi
10.30497/rc.2007.1390چکیده
بحران نوعی جنگ صامت است که بیش از آنکه به سختافزارهای جامعه ضربه وارد میکند، به نظام نرمافزاری آن، یا به عبارتی دیگر، به قدرت تصمیمگیری و تحرک جامعه در سطوح مختلف ضربه وارد میکند و آن را مختل میسازد. فرایند بحران بر مبنای تحلیل معناشناسی این واژه، با مرحله آشوب آغاز و به مراحل موقعیت سخت، نقطۀ خطر و سرانجام عدم قدرت تصمیمگیری منتهی میگردد. بنابراین بحران از هیچ آغاز نمیشود و ریشه در نوعی از عدم تعادل در نظامهای جامعه اعم از حکومتی و یا غیرحکومتی دارد. مهمترین پیامد این وضعیت عدم قطعیت و عدم امکان تصمیمگیری است که با بروز چنین وضعیتی در جامعه، حوادث مختلف شکل میگیرند و جامعه را در مشکلات جدی فرو میبرد. رسانهها در این رابطه و در بستر فرهنگهای مختلف میتوانند نقش دوگانۀ مدیریت و کنترل یا تصعید و گسترش بحران با بهرهگیری از شیوههای مختلف برجستهسازی، اقناع، کاشت و آموزش را عهدهدار باشند.