تعیین مناطق مناسب به منظور توسعه فیزیکی شهرها برمبنای پارامترهای ژئومورفولوژی (مطالعه موردی: شهر بانه)
نویسندگان
1 کارشناسارشد جغرافیای طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران
2 کارشناسارشد هیدروژئومورفولوژی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
روند توسعه شهری در طی سالهای اخیر سبب پیشروی نواحی سکونتگاهی بهسمت مناطق خطرآفرین شده است. در این میان، شهرهایی که در مناطق کوهستانی قرار دارند، بیشتر با این مشکل مواجه شدهاند. شهر بانه بهمثابة یکی از شهرهای نواحی کوهستانی در غرب کشور، روند شتابان توسعة شهری دارد. با توجّه به اهمّیّت موضوع، در نوشتار پیش رو به تعیین مناطق مستعدّ توسعة نواحی سکونتگاهی در شهر بانه پرداخته شده است. در پژوهش حاضر بهمنظور اهداف مورد نظر از هشت پارامتر لیتولوژی، فاصله از گسل، ارتفاع، شیب، جهت شیب، فاصله از رودخانه، کاربری اراضی و فاصله از راه ارتباطی استفاده شده است. پس از تهیّة لایههای اطّلاعاتی و فازیسازی آنها، با استفاده از مدل AHP به هرکدام از آنها وزن داده شده و سپس وزن بهدستآمده بر روی لایههای اطّلاعاتی اعمال شده است و درنهایت لایههای اطّلاعاتی با استفاده از عملگر گامای فازی باهم تلفیق و ترکیب شده است و نقشة نهایی حاصل شده است. نقشة بهدستآمده از تلفیق لایههای اطّلاعاتی به پنج کلاس تناسب خیلیزیاد، زیاد، متوسّط، کم و خیلیکم تقسیم شده است. ارزیابی کلاسها بیانگر این است که تنها حدود ۳۰% از محدودة مورد مطالعه در کلاسهای با تناسب زیاد و خیلیزیاد قرار دارد که بیانگر این است که شهر بانه بهمنظور اهداف توسعة شهری با محدودیتهای زیادی روبهرو است.
