ارتباط بین بهزیستی روانی داوران تنیس با تهدید ادراک شده کووید 19، اضطراب آینده و تاب‌آوری

نویسندگان

1 دانشگاه اصفهان

2 عضو هیات علمی دانشگاه اصفهان

3 عضو هیات علمی دانشگاه اصفهان

4 دانشگاه اصفهان

doi
10.22034/mmbj.2024.62420.1101
چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین بهزیستی روانی داوران تنیس با تهدید ادراک شده کووید 19، اضطراب آینده و تاب آوری بود. مواد و روش‌ها: تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی بود که جمع آوری اطلاعات آن به صورت میدانی انجام شد. بدین منظور 43 نفر از داوران تنیس با میانگین سنی 28/7±20/30 سال به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند. جهت سنجش متغیرهای بهزیستی روانی، تهدید ادراک شده کووید 19، اضطراب آینده و تاب‌آوری به ترتیب از مقیاس بهزیستی روانی وارویک- ادینبورگ (WEMWBS) ، پرسشنامه تهدید درک‌شده کرونا ویروس کانوی، وودارد و زوبرود، مقیاس اضطراب آینده زالسکی (FAS) و پرسش‌نامه تاب‌آوری کانر و دیویدسون (CD-RIS) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش‌‌های آماری همبستگی پیرسون، همبستگی اسپیرمن، آزمون تی مستقل و مدل رگرسیون چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج ارتباط معکوس و معناداری بین امتیازات بهزیستی روانی و اضطراب آینده، ارتباط مستقیم و معناداری بین امتیازات بهزیستی روانی و تاب‌آوری و اثر معنادار تاب‌آوری بر پیش‌بینی بهزیستی روانی داوران تنیس را نشان داد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد داورانی که از تاب آوری بالاتری برخوردار باشند، بهزیستی روانی بالاتر و احتمالا سطح اضطراب کمتری را تجربه می‌کنند.