تعیین مشارکت زیرحوضههای آبخیز خرّمآباد در دبی اوج و حجم رواناب بهمنظور اولویّتبندی در کنترل سیلاب
نویسندگان
1 دانشآموختة کارشناسی ارشد اقلیمشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار اقلیمشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
چکیده
یکی از مهمترین اقدامات مورد نظر در پروژههای مدیریت سیلاب، بررسی میزان مشارکت زیرحوضههای مختلف یک حوضۀ آبخیز در تعیین مؤلّفههای مختلف سیلاب خروجی از حوضه است. با توجّه به نبود ایستگاههای هیدرومتری در محلّ خروجی تمام زیرحوضهها، تحقّق هدف یادشده نیازمند شبیهسازی فرایند بارش – رواناب در زیرحوضهها از طریق مدلهای هیدرولوژیکی است. در این مطالعه بهمنظور تعیین میزان سیلاب خروجی از هر زیرحوضه و بررسی میزان مشارکت آن در سیلاب خروجی از حوضة آبخیز خرّمآباد در استان لرستان از مدل HEC–HMS استفاده شده است. بدینمنظور پس از جمعآوری آمار بارش و سیلاب مربوط به ایستگاههای هواشناسی و هیدرومتری داخل و خارج حوضه و کنترل دادهها از پنج واقعۀ رگبار و سیلاب متناظر بهمنظور واسنجی و اعتبارسنجی مدل استفاده شد. با استفاده از اطّلاعات وضعیّت پوشش گیاهی، خاک و کاربری اراضی حوضه، نقشۀ CN حوضه در محیط سامانۀ اطّلاعات جغرافیایی استخراج شد؛ سپس بهمنظور بررسی میزان مشارکت و اولویّتبندی زیرحوضهها، هایتوگراف بارش مربوط به دوره بازگشتهای 2، 5، 10، 20، 50، 100 ساله به مدل وارد و با حذف متوالی زیرحوضهها از جریان شبیهسازی، میزان تأثیر آن در دبی اوج و حجم سیلاب خروجی از حوضۀ مورد نظر تعیین شد. نتایج نشان داد که اولویّت مشارکت در دبی اوج و حجم سیلاب خروجی حوضه به زیرحوضۀ پنج اختصاص دارد که بهدلیل مساحت بیشتر این زیرحوضه است. برای دستیابی به ویژگیهای سیلاب بدون تأثیر مساحت بیشترین دبی پیک مربوط به زیرحوضۀ چهار و در مورد حجم سیلاب اولویّت به زیرحوضۀ دو اختصاص دارد. نتایج بهدستآمده امکان تبیین سیاستهای صحیح مدیریت سیلاب از طریق مدیریت زیرحوضههای بحرانی در منطقۀ مورد مطالعه را بهخوبی فراهم آورده است.